และแล้วสิ่งที่รอคอยมานานก็มาถึงง่ะ
ความรักคือความไม่ว่างเปล่าค่ะ
สำหรับตัวเองนะคะ
แล้วก็คือการปกปิดด้วยนะเคอะ
ไม่อยากพูดอะไรมากเลย
ขอโปรโมทบล็อคของน้องคนนี้ดีกว่า
สนุกมากเลยอะ แต่นานๆ ที น้องเค้าถึงเขียนซะทีนะคะ
ยังไงก็ตาม บล็อคน้องเค้าช่วยทำให้มีแรงใจเขียนบล็อคให้ตัวเองขึ้นมาซะงั้น
edit @ 20 Jul 2008 20:46:29 by ;;;
ว่าที่จริง ชีวิตมันก็ว่างเปล่ามาโดยตลอด ถ้าไม่นับเรื่องการเรียนการสอนที่โรงเรียน
ถ้าเป็นคนที่มีชีวิตอยู่อย่างปากกัดตีนถีบ อาจรู้สึกว่าเป็นชีวิตที่น่าอิจฉา
แต่ทำไมสำหรับเรา มันโคตรจาน่าเบื่อเลยจ้า
ไม่แน่ใจว่าเนื้อเรื่องกับหัวข้อมันจะตรงกับที่คนอื่นคาดคิดรึเปล่านะ
เมื่อ 3-4 ปีก่อน
ดิฉันเคยไปกลับระหว่าง เชียงใหม่ กับ ลำพูน
ปรากฏว่า ตอนกลางคืน ระหว่างทางจะกลับบ้าน จากลำพูนมาได้ไม่เท่าไหร่
ดิฉันก็อยากจะรีบๆ กลับบ้าน ก็ขับค่อนข้างไว
ก็ได้แซงรถคันหนึ่ง ปรากฏว่า รถคันนั้นโกรธดิฉันเรื่องอะไรก็ไม่ทราบ
กลับปาดแซงดิัฉันขึ้นมา แซงอย่างเดียวไม่พอนะคะ แซงแล้วก็ชะลอ เพื่อไม่ให้ดิฉันไป
ดิฉันก็พยายามแซงจนได้ เขาก็ปาดอีก
เป็นอย่างนี้อยู่ประมาณ 4 ครั้ง ดิฉันทนไม่ไหว เพราะเขาเล่นมาจอดตรงหน้า
ทำให้รถดิฉันไปไม่ได้
ดิฉันโมโหจนหน้ามืด
เดินลงรถไป จะถามว่าทำอย่างนี้ทำไม
เขาบอกว่าดิฉันเปิดไฟสูงใส่รถเขา
ดิฉันก็งงมาก เพราะดิฉันไม่ได้ทำอย่างนั้น แต่ไม่แน่ใจว่า รถเราอาจถูกตั้งไฟ ไว้สูงเกินไปรึเปล่า
เมื่อเขาพูดจบเขาก็เปิดประตูรถออกมากระแทกใส่มือดิฉันจนดิฉันเสียหลักนิดหน่อย
ทันใดนั้นรถตำรวจซึ่งสวนมาก็มาจอดถามว่าเกิดอะไรขึ้น ดิฉันก็บอกตำรวจไปได้ 2 คำ รถคันนั้นก็ขับหนีไปเลยค่ะ
คุณคิดดูนะคะ
ถ้าตอนนั้นตำรวจไม่มา
ดิฉันจะเป็นอย่างไรบ้าง
ดิฉันว่านี่เป็นประสบการณ์เฉียดตายอันหนึ่งในชีวิตดิฉันเลยล่ะค่ะ
ดิฉันก็ต้องขอบคุณพระเจ้า ที่รอดมาจากเหตุการณ์วันนั้นได้อย่างปาฏิหารย์
ก็ฝากเตือนเพื่อนๆ ด้วยความเป็นห่วงเป็นใยนะคะ
ดูแลตัวเองกันให้ดีนะคะ Take good care of yourself. ค่ะ
